Tak w wigilie, spóźnione, na ostatnia chwile… rekolekcje

ш from film2008pl on Vimeo.

Ciekaw jestem jaki odsetek z pełnego kościoła szczecińskich Dominikanów to ludzie ciekawi samego Hołowni, tego z Mam talent, a ile z tych co cenią go raczej za słowo, nie koniecznie to w ramach riposty do Kuby Wojewódzkiego.

Tak sobie myślę, że facet ma ciekawe powołanie, dwa razy próbował zostać “Psem Pańskim” i niby z powołaniem się minął, ale czy na pewno?. Wygląda na to, że chyba tylko z tym stricte kapłańskim. Hołownię cenię sobie za to, że  realizuje swoje specyficzne powołanie. Bezkompromisowo, ale jednocześnie bez zadęcia prezentuje otwartą, niezakompleksioną katolicką myśl.

I  za to jestem mu wdzięczny. Wdzięczny za niełatwą sztukę bycia dyżurnym, normalnym katolem. Takim, którego bez obciachu można zaprosić do swojego programu w TV, sprzedawać jego książkę w Empiku, ba nawet wziąć ją do reki. Są tacy, którzy nawet bez oburzenia (a czasem z mniej lub bardziej skrywaną ciekawością) obejrzą ze mna Między sklepami.

Słowem facet  ma talent do bycia normalnym katolem…

Oczywiście dobra to okazja do towarzyskiego spotkania fakt! Jednak albo towarzyskie spotkanie jest za bardzo towarzyskie, a wtedy produktywność “serwisanta” jest odwrotnie proporcjonalna do ilości kolejnego jednego-browarka-w-ramach-wdzięczności, albo człowiek zwyczajnie nie ma czasu, a tłumaczenie przez gg, skype, telefon kończy się fiaskiem.

Myślę, że wielu “serwisantów” ma swoich stałych pacjentów. Ja dojrzałem do rozwiązania, które wydaje się do takich drobnych “napraw” niezwykle pomocne. Na pomoc idzie nam tutaj serwis LogMeIn .

W dużym skrócie pomaga on w dostępie do zdalnego komputera z poziomu przeglądarki www, co uwalnia nas od instalacji jakiś serwerów VNC, stałych adresów IP i temu podobnych. Na komputerze “pacjenta” instalujemy małą aplikacje, a po zalogowaniu się do serwisu i zainstalowaniu odpowiedniej wtyczki do Firefoxa możemy zdalnie zarządzać zdalnym pulpitem naszego delikwenta.

Narzędzie nie powala może płynnością działania (choć i to wydaje mi się kwestią dopracowania ustawień), w wersji darmowej nie udostępnia wymiany plików i innych dodatkowych funkcjonalności,  jednak pozwala na wykonanie podstawowych operacji / konfiguracji / zmian, które dla naszych mniej doświadczonych znajomych są nie lada trudnością.

Co ciekawe, serwis udostępnia również aplikacje na iPhone, jednak cena (ok. 25 EUR) wydaje mi się kompletnie zaporowa w stosunku do moich potrzeb.

Słowem, polecam - szczególnie do pracy z naszymi “stałymi” abonentami :)

Aktualizacja:

Wygląda na to, że serwis LogMeIn uprościł sprawę jeszcze bardziej tworząc usługę LogMeIn Express . W skrócie całość sprowadza się do wejścia na specjalną stronę przez osobę udostępniająca ekran, pobranie maleńkiej aplikacji. Potem należy wysłać jedynie link do strony serwisu, gdzie osoba, która chce zajrzeć na nasz pulpit podaje jedynie wskazany numer sesji i loguje się via przeglądarka www do udostępnionego pulpitu.

Opis całego procesu dostępny tutaj .

Tak bliżej serio, muszę przyznać, że statusiały tryb życia i etykietka “dziecioroboa” oczekującego na wersje 3.0, wcale mi nie przeszkadza. Przynajmniej człowiek ma siły, coby zdystansować się do szaleństwa w #korpo i gapienia się w mikołaje z cocacoli w październiku…

Tak na marginesie nie wiem, czy wiecie, ale grill już jest passe, teraz się wędzi! Szczęśliwcy wiedzą jakie ma to zbawienne dla podniebienia konsekwencje. Te uciechy mają swoje prawa, sfeterek kononowicza i tajemna księga rodu nt. sztuki wędzenia to niezbędne atrybuty ;)

foto by szynoo.com

Posted via email from zabbo’s posterous

cc by Thomas Hawk (from flickr)

No i Szczecin ESKA Rock Festival za nami. Wielkie wydarzenie, na które wg. organizatorów czekaliśmy niemal całe 2 dekady wolnej Polski…

Prawdę mówiąc i ja czekam od kilku co najmniej lat na wydarzenie skali popularnej, które przerośnie spędy pod godłem Bosmana nad Wałami Chrobrego zwane szumnie Dniami Morza… czy pomniejsze imprezki niesłusznie wznoszone do rangi festiwali.

„No to dlaczego narzekasz, jak nawet nie ruszyłeś dupska na stadion Pogoni” rzekł mi ktoś – odpowiadam zatem:

1. Nie rajcuje mnie wydanie takiej kasy na drugi garnitur zagranicznych wykonawców oraz zupełnie przyzwoity, aczkolwiek „na co dzień” spotykany lineup polskiego rocka.
2. Smutne obrazki z płyty boiska Pogoni, oraz relacje świadków utwierdzają mnie w przekonaniu, że organizatorzy również i w tym przypadku na wyrost dodali słowko „festiwal” do nazwy owego smutnego wydarzenia. Bo gdzie zatem cała otoczka, wydarzenia specjalne, małe sceny, animacja kultury (sic!!!) - slowem gdzie swieto rocka, swieto fanów i mieszkańców Szczecina???.
3. Jako osoba, która skromnie ociera się tu i tam o tzw. branże kulturalną czy eventowa zdaje sobie sprawę jak animatorzy kultury z mojego miasta muszą ciężko dreptać po marne 10 tyś zł do magistratu, nie wspominając o tzw. dużych dotacjach …. Znając te realia nie mogę spokojnie patrzeć jak Miasto Szczecin wydaje 1,5 mln zł i spokojną rączką oddaje je komercyjnej aż do bólu stacji rezygnując co rusz ze swoich wymagań kończąc na lineupie o którym mowa wyżej, braku zaangażowania tkanki miejskiej w to wydarzenie - slowem kompletna kapitualcja i robienie dobrej miny do zlej gry…
4. Miasto jeśli już wpakowało się w taki pasztet, w żaden sposób nie zaangażowało się w realną promocje tego wydarzenia choćby w mieście (po ostatnich kampaniach Szczecina w Polsce, może lepiej nie myślmy o szerszej promocji). Nie zadbalo o to wlasnie, aby festiwal ten byl rzeczywiscie szczeciński..

“Gdyński Open’er też na początku nie przyciągał tłumów. Marki nie buduje się od razu.”
Tomasz Jaromoliński

Panie prezydencie - czy to na pewno wszystko na co nas stać w budowaniu marki Szczecina? Jak długo osobom zaangażowanym w rozwój Szczecina, którym nie jest obojętna emigracja Szczecinian i narzekactwo mieszkańców, będzie wybijało się argumenty z ręki podejmując takie decyzje? Kiedy w końcu będę dumny z tego typu przedsięwzięcia made by Szczecin?

Tymczasem dumny z Ośrodka Teatralnego KANA, który z jednej ciężko wydartej złotówki pomnaża ich kilka, wybieram się na Spoiwa Kultury. Mam nadzieje, że tak jak do tej pory, i tym razem całe miasto choć na dwa dni będzie żyło buskerami, korowadami, i tymi spektaklami, „w których nie wiadomo o co chodzi, ale robią wrażenie” :)))

cc by Tony the Misfit (from flickr)

… o kimś, kto miał dopiero wspomniane (niecałe) 30 wiosen,

… o kimś z kim przysłowiowo “rozmawiało się dosłownie wczoraj”…

… o kimś kto miał w sobie tyle samo dobrego ducha co marudzenia jak każdy z nas,

… o kimś kogo teraz już niema tutaj…

Nic mądrego tutaj się nie napisze, bo “mądrość” takiej śmierci jest za trudna do zrozumienia…

Cholera! Sylwia, będzie mi brakować poskramiania Twojego chaosu na naszych coachingach…, ponarzekania na fajce, Twoich wiąch na popołudniowych zmianach…

Wierzę, ba! - jestem pewien, że teraz znajdziesz spokój ducha!  W końcu…:

Tak małżeństwo, jak i śmierć winniśmy witać z otwartymi ramionami. Pierwsze obiecuje szczęście, drugie bez wątpienia je zapewnia.
— Mark Twain

Taa… No to pyknelo trzydziesci wiosenek.
Wykorzystująć przywilej jubilata pozwolę sobie się wykpić podlinkowaniem pewnego wpisu.

Ha! Zupełnie serio, trafiłem na ten post “czyszcząc” rssy w przedurodzinowy wieczór, a tu po prostu seteczka, strzał w 10-tke. Tak właśnie czuje się zabbo z uptime: 30 years…

Szczerze zapraszam do lektury:

“Trzydziestka to ewidentnie czas, kiedy przestaje się być dobrze, albo źle zapowiadającym się młodzieńcem. Jest się po prostu tym kim się jest. Zapowiadanie się mamy już za sobą.”