Muszę przyznać, że bardzo miło wspominam wtorkowe spotkanie z Szymonem Hołownią. Była to promocja jego najnowszej książki Monopol na zbawienie.

Ciekaw jestem jaki odsetek z pełnego kościoła szczecińskich Dominikanów to ludzie ciekawi samego Hołowni, tego z Mam talent, a ile z tych co cenią go raczej za słowo, nie koniecznie to w ramach riposty do Kuby Wojewódzkiego.

Tak sobie myślę, że facet ma ciekawe powołanie, dwa razy próbował zostać “Psem Pańskim” i niby z powołaniem się minął, ale czy na pewno?. Wygląda na to, że chyba tylko z tym stricte kapłańskim. Hołownię cenię sobie za to, że  realizuje swoje specyficzne powołanie. Bezkompromisowo, ale jednocześnie bez zadęcia prezentuje otwartą, niezakompleksioną katolicką myśl.

I  za to jestem mu wdzięczny. Wdzięczny za niełatwą sztukę bycia dyżurnym, normalnym katolem. Takim, którego bez obciachu można zaprosić do swojego programu w TV, sprzedawać jego książkę w Empiku, ba nawet wziąć ją do reki. Są tacy, którzy nawet bez oburzenia (a czasem z mniej lub bardziej skrywaną ciekawością) obejrzą ze mna Między sklepami.

Słowem facet  ma talent do bycia normalnym katolem…